Κρίση πανικού

Αφορά ένα έντονο αίσθημα άγχους που προκύπτει απροσδόκητα και εκφράζεται με μια σειρά από σωματικά συμπτώματα και αντίστοιχες σκέψεις, που κορυφώνονται μέσα σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

Πιθανά σωματικά συμπτώματα:
• Έντονη ταχυπαλμία.
• Πόνος στο στήθος.
• Εφίδρωση.
• Τρέμουλο.
• Αίσθημα ιλλίγγου ή τάση για λιποθυμία.
• Φόβος ότι το άτομο χάνει τον έλεγχο του εαυτού, τρελαίνεται ή κινδυνεύει να πεθάνει.

Μετα το επεισόδιο, το άτομο έχει έναν έντονο φόβο ότι θα ξαναβιώσει αντίστοιχο άγχος. Η ανησυχία αυτή γίνεται συνήθως βασανιστική και κατευθύνει τη συμπεριφορά του ατόμου (αποφυγή, εξάρτηση από τρίτους) πολύ περισσότερο από ότι η ίδια η συχνότητα των συμβάντων.

Φοβίες

Έτσι περιγράφεται ο επίμονος και έντονος φόβος για μια συνθήκη ή κατάσταση που είναι υπερβολικός και αδικαιολόγητος σε σχέση με το ερέθισμα που τον προκαλεί. Το άτομο βιώνει ένα έντονο φόβο που μπορεί να παραλύει ή να μπλοκάρει την λειτουργικότητά του στη θέα ή τη σκέψη αυτού που φοβάται, ενώ δεν φαίνεται να απειλείται με κάποιονεμφανή τρόπο από αυτό. Εξού και το παράλογο της φοβίας, σε αντίθεση με το φόβο που αποτελεί μια αναμενόμενη αντίδραση σε μια αντικειμενικά δυνητική απειλή.

Οι πιο συνηθισμένες φοβίες:
• Αγοραφοβία (αφορά πολυσύχναστα μέρη, όπου δεν υπάρχει εμφανής διαφυγή).
• Κοινωνική φοβία (έκθεση σε κοινωνική συναναστροφή, φόβος απόρριψης).
• Ειδικές φοβίες (ζώα – φυσικά φαινόμενα – καταστάσεις, όπως αεροπλάνο/ασανσέρ – ασθένειες).

Ερμηνεία

Τόσο στην περίπτωση των κρίσεων πανικού όσο και της φοβίας, χρειάζεται να αναζητήσουμε το νόημα αυτών των αντιδράσεων τη συγκεκριμένη περίοδο της ζωής μας. Πιθανόν συμπίπτουν χρονικά με άλλα συμβάντα που έχουν προκύψει πρόσφατα και τα οποία προκαλούν αναστάτωση ή κάποιου είδους ένταση.  Πιθανόν σχετίζονται με την καθημερινότητα, τις σχέσεις και τις επιλογές μας, με σημαντικές αποφάσεις, αλλαγές ή απαιτήσεις, οι οποίες μας πιέζουν. Όταν αποφεύγουμε να  σκεφτούμε ή να  επεξεργαστούμε αυτό που μας συμβαίνει, η πίεση που δεχόμαστε τείνει να εκτονωθεί με τρόπους που μοιάζουν ασύνδετοι με την πραγματική αιτία της έντασης, ωστόσο λειτουργούν σαν μέσο εκφόρτισης.

Συχνά συναντάμε ανθρωπους που βιώνουν κρίσεις πανικού όταν έρχονται αντιμέτωποι με σημαντικές αποφάσεις για τη ζωή τους, όταν δέχονται κάποια έντονη και επαναλαμβανόμενη πίεση στο επαγγελματικό τους περιβάλλον χωρίς να αισθάνονται ότι υπάρχουν διαθέσιμες εναλλακτικές,  όταν εισπράττουν μια κακή συμπεριφορά από το κοντινό περιβάλλον αλλά δεν επιτρέπουν στον εαυτό τους να εκφράσει το θυμό που βιώνουν. Πρόκειται μόνο για ενδεικτικά παραδείγματα, που προϊδεάζουν για το πιο προσωπικό νόημα που μπορεί να εκφράζει για τον καθένα η φοβία ή η κρίση πανικού, καθώς αποτελούν έναν τρόπο έκφρασης για όσα μας δυσκολεύουν, σε μια γλώσσα που είναι περισσότερο αποδεκτή και λιγότερο απειλητική από το να παραδεχθούμε ευθέως και να έρθουμε αντιμέτωποι με αυτό που μας ενοχλεί.