Η δημιουργία και διατήρηση μιας στενής διαπροσωπικής σχέσης με τον ερωτικό σύντροφο είναι μια επιθυμητή και αναγκαία όσο και σύνθετη διαδικασία. Κι αυτό γιατί δεν πρόκειται απλά για μια σχέση ανάμεσα σε δύο πρόσωπα. Το κάθε μέρος φέρει μαζί του ένα σύνολο από εμπειρίες του παρελθόντος που συνίστανται σε βιώματα από προηγούμενες σχέσεις, στις αναπαραστάσεις από τη σχέση των γονιών του, στις απαιτήσεις του περιβάλλοντος – κοντινού και ευρύτερου  κοινωνικού – αναφορικά με τη σχέση του. Σε όλα αυτά,  προστίθενται οι πιέσεις της καθημερινότητας, το άγχος της  επιβίωσης αλλά και οι παράλληλοι ρόλοι που έχει αναλάβει (γονιός,  εργαζόμενος, φίλος, αδερφός) τις υποχρεώσεις των οποίων καλείται  να εκπληρώσει εντός και εκτός της σχέσης. Οι εντάσεις και οι   προστριβές είναι συχνά  αναπόφευκτες. Και όταν οι   συγκρούσεις και τα παράπονα κυριαρχούν, η αρμονική συνύπαρξη καθίσταται αδύνατη.

Η  ψυχοθεραπεία ζεύγους στοχεύει πέρα από τις επιφανειακές  αφορμές, στην κατανόηση και  επισήμανση των βαθύτερων αιτιών των συγκρούσεων, αλλά και των  σημείων σύγκλισης που  στοιχειοθετούν τη σχέση του  ζευγαριού, και που συχνά επισκιάζονται με το πέρασμα του  χρόνου και υπό το βάρος των εξωτερικών συνθηκών. Με τη  διαμεσολάβηση του θεραπευτή,  που λειτουργεί ως διερμηνέας των  μηνυμάτων ανάμεσα στο ζευγάρι,  το κάθε μέλος έχει την ευκαιρία να διευκρινίσει τα συναισθήματα, τις προσδοκίες αλλά και τις  παραλείψεις που έχει βιώσει στη  διάρκεια της σχέσης. Καλείται να  προσδιορίσει τις δικές του αλλά  και να ακούσει τις ανάγκες του άλλου, να διαπιστώσει τι λείπει  από την μεταξύ τους επαφή και να επιλέξει νέους τρόπους  προσέγγισης και επικοινωνίας. Το ζευγάρι διαμορφώνει μια πιο  ολοκληρωμένη εικόνα της σχέσης   που διατηρεί και των παραμέτρων  που την επηρεάζουν,  επαναπροσδιορίζει πιο ρεαλιστικά  τους προσωπικούς και τους  όποιους κοινούς στόχους και δραστηριοποιείται προς την  κατεύθυνση της σχέσης που  επιθυμεί να έχει.